دنیای دیجیتال جذابیت‌های خودش رو داره، اما وقتی جای بازی‌های کودکانه، گفت‌وگوی چهره‌به‌چهره و ارتباط انسانی رو می‌گیره، باید نگران شد… مادری نگران بود که پسرش دارای اختلال طیف اتیسم است؛ چون حرف نمی‌زد، ارتباط چشمی برقرار نمی‌کرد و توی جمع خودش رو کنار می‌کشید. اما بعد از مراجعه به متخصص، مشخص شد که مشکل از جای دیگه‌ست… فرزندش ساعت‌ها در دنیای دیجیتال غرق شده بود و همین باعث شده بود مهارت‌های اجتماعی‌ش ضعیف بشه. کودکان برای یاد گرفتن ارتباط، به تجربه‌های واقعی نیاز دارن، نه فقط لمسِ صفحه نمایش. نقش ما والدین، حفظ تعادل بین دنیای واقعی و دنیای مجازیه. بیایید دنیای بچه‌هامون رو از نو بسازیم… با آغوش، گفت‌وگو، بازی و عشق. ️
